Waterkokers

Een waterkoker kan van staal, glas of kunststof zijn, maar het water raakt maar een deel ervan: de verwarmingsplaat in de bodem, de binnenwand, de afdichting van het deksel, het filter in de tuit en vaak het scharnier. Daarom zegt het materiaal op de doos minder dan je denkt.

Precies dat hebben twee Duitse testorganisaties en een Beierse dienst voor voedselveiligheid bekeken.

• De Stiftung Warentest testte in 2025 dertien waterkokers en liet het gekookte water onderzoeken op aluminium, chroom en BPA. Tien waren goed, de rest voldoende.
• ÖKO-TEST ontdekte in 2019 dat verschillende metalen en glazen waterkokers aan de buitenkant te heet werden en dat één ervan nikkel afgaf.
• De Beierse dienst voor voedselveiligheid mat nikkel in 2009 en 2012: eerst gaven twee van de 21 waterkokers meer af dan de richtwaarde, daarna geen van de 16.

Een instantie die kunststof waterkokers een gezondheidsrisico noemt, hebben we niet gevonden. Wie kunststof bij het water weg wil houden, merkt vaak dat ook een “kunststofvrije” waterkoker een kunststof scharnier, een kunststof binnenkant van het deksel of een kunststof filter heeft, dus kijk daar ook naar. “BPA-vrij” telt minder zwaar dan vroeger: het EU-verbod op bisfenolen in materialen die met voedsel in aanraking komen geldt sinds januari 2025, met overgangstermijnen.

Kokend water is 100 °C, en dat lukt elke waterkoker. Een instelbare temperatuur telt op twee plekken: bij groene en witte thee, die theeverkopers meestal op zo’n 70 tot 80 °C zetten, en bij koffie die je met de hand zet, rond 90 tot 96 °C. Voor zwarte thee met melk, oploskoffie of water voor pasta is het een functie die je nooit aanraakt.

Wil je het wel, kijk dan naar drie dingen.

• Standen die bij je drankjes passen. Vier of vijf standen dekken thee en koffie; een lage stand rond 40 °C is om water voor babyvoeding te verwarmen.
• Nauwkeurigheid meer dan het display. America’s Test Kitchen mat waterkokers met temperatuurinstelling en de meeste zaten een paar graden onder de ingestelde waarde, dus lees het getal als richtlijn.
• Warmhouden. Handig als het tweede kopje wat later komt.

Geen instellingen, gewoon koken. Van buiten lijken stalen behuizingen op elkaar, dus kijk wat de fabrikant over deksel en filter zegt; ook een kunststof behuizing kan een roestvrijstalen plaat in de bodem hebben.

Kalk komt het eerst. Op glas zie je het meteen en het wil ongeveer wekelijks een beurt met citroenzuur of azijn; een verborgen roestvrijstalen verwarmingsplaat en een uitneembaar filter maken ontkalken bij elke waterkoker makkelijker.

Volgens eigenaren hebben bijna alle waterkokers hetzelfde soort verwarmingselement, dus een heel dure gaat niet veel langer mee dan een eenvoudige. Wat eerder stukgaat, is wat je vastpakt:

• Handvatten. De twee terugroepacties die je moet kennen, de KitchenAid 5KEK1722 en de Zwilling Enfinigy, gingen allebei over handvatten die los konden komen, waarbij heet water naar buiten kwam.
• Deksels en knoppen. Eigenaren van een dure slimme waterkoker meldden dat het kunststof van het deksel broos werd en dat knoppen bleven hangen, en de consumentenorganisatie CHOICE trok haar aanbeveling in.
• Scharnieren. Bij stalen waterkokers noemen eigenaren een plastic scharnier als het gebruikelijke zwakke punt.
• De basis. Een eigenaar van een ouder Bosch-model verloor na ongeveer drie jaar de elektronica.

America’s Test Kitchen kookte water 365 keer in zijn favorieten, een jaar dagelijks gebruik, en alle overleefden het. Wil je voorzichtig zijn, haal dan de stekker eruit als je de waterkoker niet gebruikt.