Czajniki elektryczne

Czajnik może być ze stali, szkła albo plastiku, ale z wodą styka się tylko jego część: grzałka w dnie, ścianka wewnętrzna, uszczelka pokrywki, sitko w dzióbku i często zawias. Dlatego materiał z opakowania mówi mniej, niż myślisz.

Właśnie na to spojrzały dwa niemieckie instytuty testowe i jeden bawarski urząd.

• Stiftung Warentest w 2025 roku przetestowała 13 czajników i zbadała przegotowaną wodę pod kątem aluminium, chromu i BPA. Dziesięć wypadło dobrze, reszta zadowalająco.
• ÖKO-TEST w 2019 roku stwierdził, że kilka czajników metalowych i szklanych nagrzewa się na zewnątrz zbyt mocno, a jeden uwalniał nikiel.
• Bawarski urząd ds. zdrowia i bezpieczeństwa żywności mierzył nikiel w 2009 i 2012 roku: najpierw zalecaną wartość przekroczyły dwa z 21 czajników, potem żaden z 16.

Instytucji, która uznałaby plastikowe czajniki za zagrożenie dla zdrowia, nie znaleźliśmy. Kto chce trzymać plastik z dala od wody, często odkrywa, że i „bezplastikowy” czajnik ma plastikowy zawias, wkładkę w pokrywce albo sitko, więc sprawdź także je. „Bez BPA” znaczy dziś mniej: unijny zakaz bisfenoli w materiałach do kontaktu z żywnością obowiązuje od stycznia 2025 roku, z okresami przejściowymi.

Wrzątek ma 100 °C i to potrafi każdy czajnik. Ustawiana temperatura przydaje się w dwóch miejscach: przy zielonej i białej herbacie, którą sprzedawcy herbaty zwykle zalewają wodą o temperaturze od około 70 do 80 °C, oraz przy kawie parzonej ręcznie, w okolicach 90 do 96 °C. Do czarnej herbaty z mlekiem, rozpuszczalnych napojów czy wody na makaron to funkcja, po którą nie sięgniesz.

Jeśli jej chcesz, zwróć uwagę na trzy rzeczy.

• Ustawienia pasujące do twoich napojów. Cztery lub pięć ustawień wystarcza do herbaty i kawy; niskie ustawienie około 40 °C służy do ogrzania wody dla dziecka.
• Dokładność bardziej niż wyświetlacz. America’s Test Kitchen zmierzyła czajniki z regulacją i większość wypadła o kilka stopni poniżej ustawienia, więc liczbę traktuj orientacyjnie.
• Podtrzymywanie ciepła. Przydaje się, gdy druga filiżanka ma być za jakiś czas.

Bez ustawień, po prostu gotowanie wody. Stalowe obudowy z zewnątrz wyglądają tak samo, więc sprawdź, co producent mówi o pokrywce i sitku; plastikowa obudowa też może mieć na dnie stalową płytę.

Najpierw pojawia się kamień. Na szkle widać go od razu, a czajnik trzeba przepłukać kwasem cytrynowym albo octem mniej więcej raz w tygodniu; ukryta grzałka ze stali nierdzewnej i wyjmowane sitko ułatwiają odkamienianie w każdym czajniku.

Właściciele mówią, że prawie każdy czajnik ma podobną grzałkę, więc bardzo drogi nie posłuży dużo dłużej niż zwykły. Częściej psuje się to, czego dotykasz:

• Uchwyty. Dwa wycofania z rynku, które warto znać, KitchenAid 5KEK1722 i Zwilling Enfinigy, dotyczyły uchwytów, które mogły się oderwać, przez co wylewała się gorąca woda.
• Pokrywki i przyciski. Właściciele jednego drogiego czajnika smart pisali o kruchym plastiku w pokrywce i zacinających się przyciskach, a organizacja konsumencka CHOICE wycofała swoją rekomendację.
• Zawiasy. W stalowych czajnikach właściciele wskazują plastikowy zawias jako typowe słabe miejsce.
• Podstawa. U właściciela starszego modelu Bosch po mniej więcej trzech latach padła elektronika.

America’s Test Kitchen przegotowała wodę w swoich faworytach 365 razy, co odpowiada rokowi codziennego używania, i wszystkie to przetrwały. Kto chce być ostrożny, wyłącza czajnik z gniazdka, gdy go nie używa.